Хлоропирамин в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению хлоропирамина в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора хлоропирамина, взаимодействие с другими лекарствами, применение хлоропирамина (раствор) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Хлоропирамин
Международное название: Хлоропирамин
Лекарственная форма:
Раствор для внутривенного и внутримышечного введения 20 мг/мл, 1 мл.
Показания к применению:
Атс классификация:
R Средства, действующие на респираторную систему
R06 Антигистаминные средства для системного применения
R06A Антигистаминные средства для системного применения
R06A C Замещенные этилендиамины
Фарм. группа:
Антигистаминные препараты системного действия. Этилендиамины замещенные. Хлоропирамин. Код АТХ R06AC03
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте при температуре не выше 25 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
5 лет. Не использовать после истечения срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Прозрачная бесцветная или слегка желтоватая, или слегка зеленоватая жидкость с характерным запахом.

Состав хлоропирамина в растворе

Одна ампула (1мл) содержит
Бір ампула (1мл) ішінде

Активное вещество хлоропирамина

хлоропирамина гидрохлорид (в пересчете на 100 % вещество) 20 мг
хлоропирамин гидрохлориді (100 % затқа шаққанда) 20 мг

Вспомогательные вещества в хлоропирамине

вода для инъекций
инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора хлоропирамина

  • ̵аллергические заболевания, в том числе крапивница, сывороточная болезнь, сезонный ринит, конъюнктивит, поллиноз (сенная лихорадка)
  • ̵адъювантная терапия системной анафилактической реакции и ангионевротического отека
  • ̵пищевая и лекарственная аллергия
  • ̵контактный дерматит, острая и хроническая экзема, лекарственная сыпь, зудящие дерматозы
  • ̵аллергические реакции на укусы насекомых
При назначении препарата следует учитывать его побочный седативный эффект.
  • аллергиялық ауруларда, оның ішінде есекжем, сарысу құю ауруы, маусымдық ринит, конъюнктивит, поллиноз (пішен қызбасы)
  • жүйелі анафилактикалық реакцияны және ангионевротикалық ісінуді адъювантты емдеуде
  • ̵тағамдық және дәрілік аллергияда
  • жанаспалы дерматитте, жедел және созылмалы экземада, дәрілік бөртпе, шымылдатып қышыну дерматозында
  • жәндіктердің шағуына аллергиялық реакцияларда
Препаратты тағайындаған кезде оның жағымсыз тыныштандыратын әсерін ескеру керек

Противопоказания хлоропирамина в растворе

  • индивидуальная чувствительность к хлоропирамину или другим производным этилендиамина
  • острый приступ бронхиальной астмы
  • язвенная болезнь желудка в стадии обострения
  • закрытоугольная глаукома
  • гипертрофия предстательной железы
  • недоношенные и новорожденные дети (до 1 месяца)
  • беременность и период лактации
  • хлоропираминге немесе этилендиаминнің басқа да туындыларына жекелей сезімталдық
  • бронхтық демікпенің жедел ұстамасында
  • асқыну сатысындағы асқазанның ойық жара ауруы
  • жабықбұрышты глаукома
  • қуық асты безі гипертрофиясы
  • шала туылған және жаңа туылған балалар (1 айға дейін)
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия раствора хлоропирамина

Отсутствуют современные клинические данные, которые могли бы быть использованы для определения частоты побочных эффектов. При применении Хлоропирамина могут возникнуть следующие побочные эффекты:
  • седативный эффект, утомляемость, головокружение, атаксия, тремор, нервное возбуждение, судороги, головная боль, эйфория, энцефалопатия, нарушения остроты зрения
  • артериальная гипотензия, тахикардия, аритмия
  • потеря или повышение аппетита, неприятные ощущения или боль в эпигастральной области, сухость во рту, тошнота, рвота, диарея, запор
  • дизурия, задержка мочи
  • миопатия
  • повышение внутриглазного давления, приступ глаукомы
  • фотосенсибилизация
Редко
  • лейкопения, агранулоцитоз, гемолитическая анемия, другие нарушения со стороны системы крови
Жағымсыз әсерлер жиілігін анықтау үшін пайдалануға болатын қазіргі заманауи клиникалық деректер жоқ.
Хлоропираминді қолданған кезде мынадай жағымсыз әсерлер пайда болуы мүмкін:
  • ̵тыныштандыратын әсер, шаршағыштық, бас айналуы, атаксия, діріл, жүйкенің қозуы, құрысулар, бас ауыруы, эйфория, энцефалопатия, көру жітілігінің бұзылуы
  • артериялық гипотензия, тахикардия, аритмия
  • тәбеттің жоғарылауы немесе болмауы, асқазан маңында жағымсыздықты сезіну немесе ауыру, ауыздың құрғауы, жүрек айнуы, құсу, диарея, іш қатуы
  • дизурия, несептің іркілуі
  • миопатия
  • көзіші қысымының жоғарылауы, глаукома ұстамасы
  • фотосенсибилизация
Сирек
  • лейкопения, агранулоцитоз, гемолитикалық анемия, қан жүйесі тарапынан басқа да бұзылулар

Особые указания к применению

В связи с наличием антихолинергического и седативного эффектов следует с осторожностью назначать Хлоропирамин пациентам пожилого возраста, а также при нарушении функции печени, сердечно-сосудистой системы, задержке мочи. Если препарат принимается поздно вечером, он может усилить симптомы гастроэзофагеального рефлюкса. Побочное седативное действие антигистаминных препаратов на центральную нервную систему может усилиться под действием алкоголя, поэтому во время лечения Хлоропирамином следует воздержаться от употребления алкогольных напитков.

Длительное применение Хлоропирамина в редких случаях может вызывать нарушения со стороны системы кроветворения (лейкопению, агранулоцитоз, тромбоцитопению, гемолитическую анемию). При возникновении лихорадки неясного происхождения, ларингита, изъязвления слизистой оболочки рта, бледности, желтухи, кровоизлияний, необычных или трудно останавливаемых кровотечений, при длительном введении препарата следует определять количество форменных элементов крови, а при обнаружении нарушений со стороны системы кроветворения прием препарата следует прекратить.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В связи с возможным головокружением и сонливостью на фоне лечения препаратом Хлоропирамин возможно снижение способности к концентрации внимания и скорости психомоторных реакций.
Антихолинергиялық және тыныштандыратын әсердің болуына байланысты Хлоропираминді егде жастағы емделушілерге, сондай-ақ бауыр функциясының, жүрек-қантамыр жүйесінің бұзылуы, несеп іркілісі кезінде абайлап тағайындау керек. Егер препарат кешке қарай, кешірек қабылданса, ол гастроэзофагеальді рефлюкс симптомдарын күшейтуі мүмкін. Орталық жүйке жүйесіне антигистаминдік препараттардың жағымсыз тыныштандыратын әсері алкогольдің әсер етуімен күшеюі мүмкін, сондықтан Хлоропираминмен емдеу кезінде алкогольдік сусындарды пайдаланудан тартына тұру керек.

Хлоропираминді ұзақ қолдану сирек жағдайларда қан түзілу жүйесі тарапынан бұзылулар туғызуы мүмкін (лейкопения, агранулоцитоз, тромбоцитопения, гемолитикалық анемия). Шығу тегі түсініксіз қызба, ларингит, ауыз шырыш қабығының ойылуы, бозару, сарғаю, қан құйылу, өзгеше немесе қан ағуының әрең тоқтауы пайда болған кезде, препаратты ұзақ енгізген кезде қандағы формалық элементтер мөлшерін анықтау, ал қан түзу жүйесі тарапынан бұзылулар байқалса препаратты қабылдауды тоқтату керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Хлоропирамин препаратымен емдеу аясында бас айналуы және ұйқышылдық болуына байланысты, назар шоғырландыру қабілетін және психомоторлық реакциялар жылдамдығын төмендетуі мүмкін.

Дозировка и способ применения

Внутримышечно (в/м), внутривенно (в/в) (применяется только в острых тяжелых случаях под контролем врача!). Взрослым и подросткам с 14 лет назначают в/м по 20-40 мг в сутки (содержимое 1-2 ампул). Детям: в возрасте от 1 до12 месяцев – 5 мг (содержимое 1/4 ампулы) в/м, от 1 до 6 лет – 10 мг (содержимое 1/2 ампулы) в/м, от 6 до 14 лет – 10-20 мг (содержимое 1/2-1 ампулы) в/м. Дозу можно осторожно повышать в зависимости от реакции пациента и наблюдаемых побочных эффектов. Максимальная суточная доза не должна превышать 2 мг/кг массы тела.

При анафилактическом шоке или острой тяжелой аллергической реакции лечение рекомендуется начинать с осторожной медленной в/в инъекции, после чего продолжать в/м инъекции или перейти на прием пероральных форм. Сроки лечения устанавливаются индивидуально в зависимости от клинической симптоматики и состояния больного.

Пациенты пожилого возраста и истощенные больные: применение Хлоропирамина требует особой осторожности, так как у этих пациентов антигистаминные препараты чаще вызывают побочные эффекты (головокружение, сонливость, падение артериального давления).

При нарушении функции печени: может потребоваться снижение дозы в связи со снижением метаболизма действующего вещества при заболеваниях печени.

При нарушении функции почек: может потребоваться изменение режима приема препарата и снижение дозы в связи с тем, что активный компонент в основном выделяется с мочой.
Бұлшықет ішіне (б/і), көктамыр ішіне (к/і) (тек жедел ауыр жағдайда дәрігердің бақылауымен ғана қолданылады!). Ересектерге және 14 жастан бастап жасөспірімдерге б/і тәулігіне 20-40 мг (1-2 ампула ішіндегісін) тағайындайды. Балаларға: 1-ден 12 айға дейін – б/і 5 мг (1/4 ампула ішіндегісін), 1-ден 6 жасқа дейін – б/і 10 мг (1/2 ампула ішіндегісін), 6-дан 14 жасқа дейін – б/і 10-20 мг (1/2-1 ампула ішіндегісін). Дозаны емделушінің реакциясына және байқалатын жағымсыз әсерлерге байланысты абайлап көтермелеуге болады. Ең жоғарғы тәуліктік доза дене салмағының әр келісіне шаққанда 2 мг аспау керек.

Анафилактикалық шок немесе жедел ауыр аллергиялық реакция кезінде емдеуді абайлап баяу к/і инъекциялаудан бастау, одан кейін б/і инъекциялау немесе пероральді түрде қабылдауға ауысу ұсынылады. Емдеу мерзімі клиникалық белгіге және науқастық жағдайына байланысты жекелей анықталады.

Егде жастағы емделушілер және жүдеген аурулар: Хлоропираминді айрықша сақтықпен қолдану талап етіледі, өйткені бұл емделушілерде антигистаминдік препараттар көбіне жағымсыз әсерлерді туғызады (бас айналуы, ұйқышылдық, артериялық қысымның төмендеуі).

Бауыр функциясының бұзылуы кезінде
: бауыр ауруы кезінде әсер етуші зат метаболизмінің төмендеуіне байланысты дозаны төмендету талап етілуі мүмкін.

Бүйрек функциясының бұзылуы кезінде:
препаратты қабылдау режимін өзгерту және белсенді компонент көбіне несеппен бөлінуіне байланысты дозаны төмендеу талап етілуі мүмкін.

Взаимодействие с лекарствами

Ингибиторы моноаминооксидазы (МАО), например, моклобемид или селегилин усиливают и удлиняют антихолинергические эффекты Хлоропирамина. Следует соблюдать особую осторожность при одновременном применении Хлоропирамина с барбитуратами, седативными средствами, транквилизаторами, опиодными анальгетиками, трициклическими антидепрессантами, атропином и другими мускаринергическими парасимпатолитиками, поскольку они усиливают действие друг друга. При сочетании с ототоксическими препаратами Хлоропирамин может маскировать ранние признаки ототоксичности. Антигистаминные препараты могут подавлять реакцию кожи на аллергические тесты, поэтому прием Хлоропирамина должен быть прекращен за несколько дней до проведения кожных проб. Не совместим с этанолом.
Моноаминооксидаза тежегіштері (МАО), мысалы, моклобемид немесе селегилин Хлоропираминнің антихолинергиялық әсерін ұзартады және күшейтеді. Хлоропираминді барбитураттармен, тыныштандыратын дәрілермен, транквилизаторлармен, апиынды анальгетиктермен, үшциклді антидепрессанттармен, атропинмен және басқа да мускаринергиялық парасимпатолитиктермен бір мезгілде қолданған кезде айрықша сақ болу керек, өйткені олар бір бірінің әсерін күшейтеді. Отоуытты препараттармен біріктіргенде Хлоропирамин отоуыттылықтың ерте белгісін жасыруы мүмкін. Антигистаминдік препараттар аллергиялық тестіге тері реакциясын басуы мүмкін, сондықтан Хлоропираминді қабылдауды теріге сынама жүргізгенге дейін бірнеше күн бұрын тоқтату керек. Этанолмен сыйымсыз.

Передозировка хлоропираминым в растворе

Симптомы: галлюцинации, возбуждение, атаксия, нарушение координации, атетоз, судороги. У маленьких детей преобладает возбуждение. Кроме того, могут наблюдаться сухость во рту, застывшие расширенные зрачки, гиперемия кожи лица, синусовая тахикардия, задержка мочи, лихорадка. Передозировка антигистаминных препаратов, в том числе Хлоропирамина, особенно у младенцев и детей, может привести к смерти. У взрослых - лихорадка и гиперемия кожи лица наблюдаются непостоянно, после периода возбуждения следуют судороги и послесудорожная депрессия, с возможным развитием комы и кардио-респираторной недостаточности, которые могут привести к смерти пациента в течение 2-18 часов.

Лечение: рекомендуется мониторирование показателей дыхательной, сердечно-сосудистой системы, симптоматическая терапия, по показаниям реанимационные мероприятия. Специфический антидот не известен.
Симптомдары: елестеулер, қозу, атаксия, қимыл үйлесімінің бұзылуы, атетоз, құрысулар. Кішкентай балаларда қозғыштық басым болады. Одан басқа ауыздың құрғауы, көз қарашығының кеңейіп қозғалыссыз қалуы, бет терісінің гиперемиясы, синустық тахикардия, несептің іркілуі, қызба байқалуы мүмкін. Антигистаминдік препараттардың артық дозалануы, оның ішінде Хлоропираминнің, әсіресе сәбилер мен балаларда, өлімге әкелуі мүмкін. Ересектерде – қызба және бет терісінің гиперемиясы ұдайы байқалмайды, қозу кезеңінен кейін құрысулар және кардиореспираторлық жеткіліксіздік күтіледі, ол 2-18 сағат ішінде емделушінің өліміне әкелуі мүмкін.

Емі: тыныс алу, жүрек-қантамыр жүйесінің көрсеткіштерін мониторингілеу, белгісіне қарай ем, көрсетілімдері бойынша реанимациялық шаралар ұсынылады. Арнайы у қайтарғысы белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
Концентрация в плазме крови достигает максимума в течение 2 ч и сохраняется на терапевтическом уровне на протяжении 4 – 6 ч.

Распределение
Равномерно распределяется в организме, проникает через гематоэнцефалический барьер. Связь хлоропирамина с белками плазмы крови составляет 7,9 %. Пик связывания отмечен при рН 6,8-7,4.

Выведение
Метаболизируется в печени, выводится преимущественно через почки с мочой в виде метаболитов.

Дети
У детей выведение происходит быстрее, чем у взрослых.

Нарушение функции печени
При нарушениях функции печени метаболизм хлоропирамина замедляется, поэтому дозу препарата необходимо уменьшить.

Нарушение функции почек
При нарушениях функции почек возможно снижение выведения, что требует коррекции дозы препарата.
Сіңуі
Қан плазмасындағы концентрация ең жоғарғы шегіне 2 сағат ішінде жетеді және емдік деңгейде 4 – 6 сағат бойы сақталады.

Таралуы
Организмде біртегіс таралады, гематоэнцефалдық бөгет арқылы өтеді. Қан плазмасы арқылы хлоропираминнің байланысуы 7,9 % құрайды. Байланысу шыңы рН 6,8-7,4 кезінде байқалған.

Шығарылуы
Бауырда метаболизденеді, негізінен бүйрек арқылы несеппен метаболиттер түрінде шығарылады.

Балалар
Балаларда шығарылуы ересектерге қарағанда жылдам болады.

Бауыр функциясының бұзылуы
Бауыр функциясының бұзылуы кезінде хлоропираминнің метаболизмі баяулайды, сондықтан препарат дозасын азайту қажет.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек функциясының бұзылуы кезінде шығарылуының төмендеуі мүмкін, ол препарат дозасын төмендетуді қажет етуі мүмкін.

Фармакодинамика

Хлоропирамин - хлорированный аналог трипеленамина (пирибензамина), антигистаминный препарат первого поколения, принадлежащий к группе этилендиаминовых антигистаминных препаратов. Блокатор гистаминовых Н1-рецепторов. Препарат также оказывает действие на гладкую мускулатуру, проницаемость капилляров и центральную нервную систему. Терапевтический эффект хлоропирамина продолжается минимум 3-6 ч. Хлоропирамин предупреждает развитие и облегчает течение аллергических реакций. Оказывает седативное и выраженное противозудное действие. Обладает умеренной периферической антихолинергической и спазмолитической активностью и противорвотным действием.
Хлоропирамин - трипеленаминнің (пирибензаминнің) хлорлы аналогы, этилендиаминді антигистаминдік препараттар тобына жататын, бірінші буындағы антигистаминдік препарат. Гистаминдік Н1-рецепторлардың бөгегіші. Препарат сондай-ақ, тегіс бұлшықеттерге, қантамырлар өткізгіштігіне және орталық жүйке жүйесіне әсер етеді. Хлоропираминнің емдік әсері ең кем дегенде 3-6 сағатқа жалғасады. Хлоропирамин аллергиялық реакциялар ағымы дамуының алдын алады және жеңілдетеді. Тыныштандыратын және айқын қышынуға қарсы әсері бар. Елеулі шеткергі антихолинергиялық және спазмолитикалық белсенділік және құсуға қарсы әсер иеленген.

Упаковка и форма выпуска

По 1 мл препарата в ампулы бесцветного нейтрального стекла тип I с цветным кольцом разлома или с цветной точкой и насечкой. На ампулы дополнительно наносят одно, два или три цветных кольца и/или двухмерный штрих-код, и/или буквенно-цифровую кодировку или без дополнительных цветных колец, двухмерного штрих-кода, буквенно-цифровой кодировки. По 5 ампул помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой или пленки полимерной или без фольги и без пленки. По 1 или 2 контурные ячейковые упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Сындыруға арналған түрлі түсті сақинасы бар І типті түссіз бейтарап шыныдан жасалған ампулалардағы препарат 1 мл-ден. Ампулаға қосымша бір, екі немесе үш түрлі түсті сақина және/немесе екіөлшемді шрих-код, және/немесе әріптелген-цифрлі код белгіленген немесе қосымша түрлі түсті сақинасыз, екіөлшемді штрих-кодсыз, әріптелген-цифрлы кодсыз. Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан немесе полимерлі үлбірден жасалған немесе фольгасыз және үлбірсіз пішінді ұяшықты қаптамаға 5 ампуладан салынған. 1 немесе 2 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картоннан жасалған пәшкеге салынған.